Whiz Factory

Isang pangkaraniwang araw

Araw ng nakasanayang tayo't magkasama

May oras na masaya

May oras na tila wala lang

Ito nga ang isang pangkaraniwang Araw

Walang na walang ipinagkaiba

Sa mga araw na may tampuhan at away

Nagsimula sa pangkaraniwag Araw

Araw na walang lambingan

Araw na pagod

At araw na sa pagkakaalam ko'y walang pagmamahal

Araw nga ito...

Maraming bagay ang sa tingin ko'y hindi naisakatuparan

Ramdam ko ang sitwasyon..

Ngunit bakit ba ganito??

Pilit ko mang ayusin

Malabo...

Wala na...Nasira na..

Masaya pa ring naaalala ka

Masaya dahil andyan ka

Malungkot sa nangyari

At lalong mahirap sa pakiramdam

Hindi na ito tulad ng dati

Tulad ng dating madali kong naaayos

Kailan ka babalik?

Matuttugunan bang muli akong intindihin?

o, darating sa puntong...

Ang ating Araw ay magiging walang kwenta

at isang pangkaraniwang Araw na lamang...???  :'(